Λαμπρός ο διπλος εορτασμός της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού στην Εξω Αγυιά

Tην Κυριακή 28 Οκτωβρίου, ημέρα κατά την οποία η Αγίας μας Εκκλησία τιμά την Αγία Σκέπη και η Πατρίδα μας εορτάζει μία από τις σημαντικότερες και ενδοξότερες σελίδες της παγκοσμίου ιστορίας, το ηρωικό έπος του 1940, ανήμερα δηλαδη  του διπλού εορτασμού της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, τελέσθηκε στην Εξω Αγυια Πατρων η Θεία Λειτουργία από τον π.Ιωάννη με  την πολυπληθή παρουσία του λαού του Θεού.

Στην ομιλία του ο π.Ιωάννης αναφέρθηκε στο προσωπο της Θεοτοκου και στην ιδιαιτερη σχεση της με τον Ιησου Χριστο, που την καθιστα μεσιτρια για την σωτηρια του κοσμου. Ακολουθως αναφερθηκε στα θαύματα και στην ζωντανη παρουσία της στη ζωή μας, υπενθυμιζοντας ένα παλαιο και δυο νεώτερα θαύματα:

«Εγὼ θὰ ὑπενθυμίσω στὴν αγάπη σας τρια  θαύματα, ενα παλαιὸ καὶ δυο νεώτερα.Ποιό εἶνε τὸ παλαιό; Συνέβη στὴν Κωνσταντινούπολι στὸ τέλος τοῦ 9ου αιωνος, επὶ τῆς βασιλείας Λέοντος τοῦ Σοφου. Αγαρηνοὶ πολιορκούσαν τὴ Βασιλεύουσα. Ο στρατὸς Αγρυπνος φρουρουσε τὰ τείχη. Καὶ ὁ λαὸς ολος εκανε αγρυπνία μὲ δάκρυα στὸ ναὸ των Βλαχερνων. Ειχαν περάσει πλέον τὰ μεσάνυχτα. Καὶ τότε εγινε τὸ θαυμα. Εινε αυτὸ του οποίου τὴν επέτειο εορτάζουμε σήμερα. Σὲ κάποια γωνιὰ του ναου προσευχόταν μαζὶ μὲ ολους κ’ ενας ασκητής, ο οσιος Ανδρέας ο διὰ Χριστὸν σαλός. Ξαφνικα ειδε ενα οραμα θαυμάσιο. Απὸ τὰ ουράνια μέσα σὲ φως κατέβαινε η Παναγία μας συνοδευομένη απὸ αγγέλους καὶ αρχαγγέλους. Ηλθε στὸ ναὸ των Βλαχερνων, εισηλθε απὸ τὴν κεντρικὴ εισοδο, στάθηκε μπροστὰ στὴν ωραία πύλη, υψωσε τὰ χέρια καὶ δεήθηκε υπὲρ τοῦ λαοῦ. Επειτα αφαίρεσε απὸ τὴν αγία κεφαλή της τὸ μαντήλι ποὺ φορουσε, απλωσε αυτὸ τὸ κάλυμμά της, τὸ μαφόριον οπως λεγόταν, καὶ σκέπασε μ’ αυτὸ τὸ λαό, μικροὺς καὶ μεγάλους, τὸ στρατὸ καὶ τοὺς αρχοντας, ολη τὴν Πόλι, καὶ τέλος απεχώρησε επιστρέφοντας πάλι στοὺς οὐρανούς. Τὸ ειδε αυτὸ ο αγιος Ανδρέας, τὸ επιβεβαίωσε καὶ ο μαθητής του αγιος Επιφάνιος ποὺ ηταν δίπλα του. Η ειδησις μετεδόθη καὶ εδωσε δύναμι στοὺς υπερασπιστες της πόλης. Τὴν επέτειο λοιπὸν αυτου του θαύματος εορτάζουμε σήμερα. Αυτὴ εινε η αγία Σκέπη, μία απὸ τὶς θεομητορικὲς εορτές.

Ισως ομως κάποιος πει: Αυτὰ συνέβαιναν «τω καιρω εκείνῳ»… Εγὼ λοιπὸν σας λέω, οτι τὸ θαυμα αυτὸ ἡ Παναγία τὸ επανέλαβε καὶ στὶς ημέρες μας. Πότε;

1.Στὶς 28 Ὀκτωβρίου 1940. Τι εγινε τότε; Ηχησαν οι σειρήνες, σήμαναν οι καμπάνες. Εφευγαν οι νέοι πρόθυμοι γιὰ τὸ μέτωπο, σὰ νὰ πήγαιναν σὲ γάμο. Αν τοὺς εψαχνες, ειχαν ολοι σταυρουδάκι στὸ λαιμὸ καὶ στὸ πορτοφόλι τὴν εικόνα της υπεραγίας Θεοτόκου, ποὺ χάρισε ὁ αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος μαζὶ μὲ τὴν ευχή του. Καὶ πήγαιναν ἀπὸ κορυφὴ σὲ κορυφή. Καὶ πηραν τὰ βουνὰ τῆς Ηπείρου καὶ τὰ ενωσαν μὲ τὰ αστρα του ουρανοῦ. Εἶπαν τὸ «ΟΧΙ» ἐκεῖνο, τὸ πανελλήνιο, ποὺ ἔμεινε στὴν ἱστορία, γιατὶ ἔχει τόση ἀξία ὅση καὶ τὸ«Μολὼν λαβέ» τοῦ Λεωνίδα.

Θυμουνται, οτι, οταν κατελήφθη ο Μοράβας, μπαίνοντας στὴν Κορυτσά, οι στρατιώτες μας ολοι, οπως ηταν κουρασμενοι, πηγαν στὸ ναὸ του Αγίου Γεωργίου καὶ γονυπετεις αυτοὶ καὶ ὁ λαὸς της πόλεως εψαλαν ολοι μαζὶ μὲ μιὰ φωνὴ «Τη υπερμάχῳ Στρατηγω τὰ νικητήρια…».

Κι οταν κατελάμβαναν μιὰ ψηλὴ κορυφὴ καὶ υψωναν τὴν ἑλληνικὴ σημαία, πάλι «Τῇ ὑπερμάχῳ Στρατηγω…» εψαλλαν. Καὶ κάτι άλλο, υπάρχουν στὸ Αγιον Ορος ασκητέ, ποὺ εγιναν μοναχοὶ ακριβῶς διότι ως στρατιωτες καὶ αξιωματικοὶ ειδαν τὸ θαυμα της Παναγίας, ειδαν πάνω στὶς ψηλὲς κορυφὲς τὴν ἴδια τὴν Παναγία μας. Τὴν ειδαν, οπως τὴν ειδε ο αγιος Ανδρέας ο ασκητὴς στὸ ναὸ των Βλαχερνων………

2. Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1943 ο Ορχομενός Βοιωτίας σώθηκε με θαυματουργική επέμβαση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Όταν τις βραδινές ώρες της 9ης Σεπτεμβρίου οι Γερμανοί κατακτητές έφθασαν στον Ορχομενό για να προκαλέσουν μεγάλο κακό, μόλις τα τρία τανκς πού είχαν μαζί τους, πέρασαν την Εκκλησία της Παναγίας πού τιμάται στην Κοίμησή της, ξαφνικά ακινητοποιήθηκαν για ανεξήγητο λόγο. Το πρώτο έμεινε στην μέση του δρόμου. Ούτε μπροστά πήγαινε ούτε πίσω μπορούσε να γυρίσει. Το δεύτερο έπεσε σε ένα χαντάκι, και το τρίτο ακινητοποιήθηκε σε ένα χωράφι. Τρία τανκς ακίνητα, παράλυτα λες και κάποια αόρατη δύναμη τα εμπόδιζε να προχωρήσουν. Την επόμενη μέρα τα τρία τανκς εκινούντο κανονικά σαν να μη συνέβη τίποτε. Ο Γερμανός αξιωματικός Xόφμαν ζήτησε να επισκεφθεί την Εκκλησία της Παναγίας. Μπαίνοντας μέσα στον Ναό έδειξε ότι κάτι έψαχνε. Πήγαινε κοντά στις Εικόνες και τις παρατηρούσε. Μπροστά στην εικόνα της Παναγίας κοντοστάθηκε. Ξαφνικά γονάτισε, σήκωσε το χέρι του, έδειξε την εικόνα και φώναξε:– Αυτή η γυναίκα σας έσωσε. Να την τιμάτε και να την δοξάζετε.Τι είχε συμβεί; Όπως ομολόγησε ο Xoφμαν την ώρα που τα τρία γερμανικά τανκς πέρασαν τον Ναό της Παναγίας, ακριβώς πεντακόσια πενήντα μέτρα μετά, ακούστηκε μια γυναικεία κραυγή πόνου. Τότε εμφανίστηκε μπροστά τους μέσα σε φωτεινή νεφέλη, μια μεγαλόπρεπη γυναίκα με αυστηρό ύφος έχοντας σηκωμένο το χέρι της σε απαγορευτική στάση και τούς εμπόδιζε να προχωρήσουν, με αποτέλεσμα τα τάνκς να ακινητοποιηθούν.Αφού διηγήθηκε αυτά ο Χόφμαν, συγκινημένος, έδωσε υπόσχεση στους Ορχομενίους ότι μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος θα είναι κάτω από την προστασία του. Και πράγματι τήρησε την υπόσχεσή του….

Γιατί όμως θυμηθήκαμε αυτά το θαυμαστα γεγονότα από την περίοδο της Γερμανικής κατοχής; Απλούστατα διότι και σήμερα βρισκόμαστε σε πόλεμο και υπό κατοχή. Η  Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με εγκύκλιό της προς τον λαό γεια την σύγχρονη κρίση αναφέρει μεταξύ άλλων: «Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη, αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τούς δανειστές μας… Είμαστε μία χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυριάρχων-δανειστών μας».

Η μόνη διαφορά είναι

-ότι τότε ο πόλεμος ήταν στρατιωτικός, ενώ τώρα είναι οικονομικός.

-Τότε κινδύνευαν οι Έλληνες να χάσουν την ζωή τους ή να εκτελεστούν από τα όπλα των κατακτητών,τώρα κινδυνεύουν από την θηλιά που έχει μπει στον λαιμό τους εξαιτίας των εξοντωτικών οικονομικών μέτρων και περικοπών που απαιτούν οι νέοι κατακτητές, δηλαδή οι δανειστές μας. Μάλιστα, όσο πιο φτωχός  είναι κάποιος, τόσο πιο πιεστική και σφιχτά δεμένη είναι η θηλιά στον λαιμό του. Ορισμένους μάλιστα τους έχει ήδη πνίξει.

Είναι γνωστό άλλωστε ότι τον τελευταίο καιρό η απελπισία έχει χτυπήσει την πόρτα πολλών νοικοκυριών ενώ και οι αυτοκτονίες λόγω του οικονομικού αδιεξόδου έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.

-Την περίοδο της κατοχής πολλά νέα παιδιά έφυγαν πάνω στα βουνά για να σωθούν ή για να κάνουν ανταρτοπόλεμο στους κατακτητές,σήμερα πολλοί νέοι μας φεύγουν από την πατρίδα μας και πηγαίνουν σε άλλες χώρες για να βρουν εργασία.

Ποια λοιπόν είναι η διέξοδος σ’ αυτό το αδιέξοδο; Μήπως μπορούν να μας βοηθήσουν οι πολιτικοί μας, οι οικονομολόγοι μας, οι επιστήμονές μας, οι άνθρωποι της τέχνης και των γραμμάτων; Στην παρούσα συγκυρία φαινεται ότι ……είναι όλοι θεατές και ακροατές. Τι θα γίνει λοιπόν; Θα πάμε όλοι «ως πρόβατα επί σφαγήν;»

Όταν τα μεσάνυχτα της 9ης προς την 10η Σεπτεμβρίου του 1943 οι Γερμανοί κατακτητές έμπαιναν στον Ορχομενό για να σκοτώσουν και να καταστρέψουν, την ώρα που η μυρωδιά του θανάτου απλώθηκε πάνω από την πόλη, κάποιοι άνθρωποι έπεσαν στα γόνατα και προσευχήθηκαν στην Παναγία, την προστάτιδα του τόπου τους, αλλά και όλης της Ελλάδος μας. Γιατί ήξεραν πολύ καλά ότι μόνο αυτή μπορεί να τούς βοηθήσει την δύσκολη εκείνη ώρα. Και το Θαύμα έγινε. Η απάντηση της Παναγίας στην πίστη τους ήταν άμεση και αποτελεσματική. Διότι πάντα η Παναγία μας προστρέχει εκεί όπου με πίστη οι χριστιανοί ζητούν την βοήθειά της.

Και τώρα πού βρισκόμαστε σε ανάλογο κίνδυνο χρειάζεται να κάνουμε το ίδιο. Να πέσουμε όλοι στα γόνατα και με θερμή προσευχή να ζητήσουμε την αγία Σκέπη Της. Δεν έχουμε άλλη καταφυγή. Είμαστε μόνοι και εγκαταλελειμμένοι. Ανήμποροι και αδύναμοι. Αν την παρακαλέσουμε με πίστη θα σηκώσει πάλι το δεξί της χέρι και θα σταματήσει αμέσως όλους όσους επιβουλεύονται την ορθόδοξη πατρίδα μας. Θα ακινητοποιήσει τους κατακτητές και θα αχρηστεύσει τα μηχανεύματά τους.

Τότε, έκανε το θαύμα της γιατί υπήρχαν αυτοί πού με πίστη την παρεκάλεσαν.Τώρα, μπορεί και πάλι να κάνει το ίδιο θαύμα, αρκεί να υπάρχουν και σήμερα αυτοί πού με πίστη θα την παρακαλέσουν.Γενοιτο….»

Στη συνέχεια ο π.Ιωάννης τέλεσε την Δοξολογία για την επέτειο του «Οχι» και όλο το εκκλησίασμα έψαλλε το «τη Υπερμαχω» και  τον Εθνικό μας Ύμνο.

Ακολουθησε δεξιωση στο Αρχονταρικι του Ναου μας.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Leave a Comment »
Αρέσει σε %d bloggers: