ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΚΕΙΜ ΕΞΩ ΑΓΥΙΑΣ

31-10-2015

Με μεγάλη συμμετοχή των μελών της Εκκλησιαστικής μας Κοινότητος πραγματοποιήθηκε σήμερα την Κυριακή το πρωί η συνάντηση-συζήτηση για το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα. Καλεσμένος ηταν ο Ταξίαρχος εν αποστρατεία κ.Γεώργιος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος και παρουσίασε το θέμα: «Μετανάστευση: Ενα σύγχρονο φαινόμενο». 

Στη συνεχεια σας παρουσιαζουμε ορισμένα σημεία της εισήγησης του κ.Παπακωνσταντίνου:

Στις μέρες μας όλοι γύρω μας μιλάμε για κρίση και όταν αναφερόμαστε σ’αυτή εννοούμε την οικονομική κρίση που επιφέρει ανεργία, φτώχεια, δυστυχία και πολλά άλλα δεινά ή εννοούμε κρίση ηθικών αξιών, αρχών και ιδανικών. Σε κοινωνικό οικονομικό και πολιτικό επίπεδο έχουμε και κρίση μεταναστευτική/προσφυγική (μετακινήσεις πληθυσμού από χώρες της Μέσης Ανατολής Ασίας, Του τρίτου κόσμου της Αφρικής κά).

Μετανάστευση είναι  η μετακίνηση των ανθρώπων από μια χώρα σε μια άλλη της οποίας δεν έχουν την ιθαγένεια, προκειμένου να εγκατασταθούν εκεί μόνιμα ή παροδικά. (Ιθαγένεια-Υπηκοότητα)Πρόκειται δηλαδή για άτομα που εγκαταλείπουν τη χώρα τους οικιοθελώς, με σκοπό να εγκατασταθούν σε άλλη χώρα για προσωπικούς, οικογενειακούς ή οικονομικούς λόγους και, ως εκ τούτου, ονομάζονται οικονομικοί μετανάστες.

Η μετανάστευση, με βάσει το καθεστώς εισόδου και παραμονής στη χώρα υποδοχής διακρίνεται σε νόμιμη και παράνομη μετανάστευση.

Νόμιμη μετανάστευση.

Νόμιμοι μετανάστες είναι τα πρόσωπα τα οποία έχουν εισέλθει και παραμένουν νόμιμα στη χώρα, η παρουσία τους έχει καταγραφεί από τις αρμόδιες αρχές και είναι εφοδιασμένα με την απαιτούμενη άδεια παραμονής και εργασίας.

Παράνομη μετανάστευση.

Πρόκειται για τους αλλοδαπούς οι οποίοι, είτε εισήλθαν στη χώρα εξαρχής, παράνομα/λαθραία χωρίς νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα, οπότε χαρακτηρίζονται «λαθρομετανάστες» είτε εισήλθαν νόμιμα μεν, υπό κάποια ιδιότητα (τουρισμός, σπουδές, νόμιμη εργασία κ.λ.π.) αλλά στη συνέχεια παραμένουν παράνομα στη χώρα, ως αντικανονικοί μετανάστες.

Πρόσφυγες

Πρόκειται για τους αλλοδαπούς οι οποίοι έφυγαν από τη χώρα τους, λόγω δικαιολογημένου φόβου ή δίωξης, εξαιτίας της φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξης ή πολιτικών πεποιθήσεών και οι οποίοι, για τον λόγο αυτό, δεν επιθυμούν να επιστρέψουν στη χώρα προέλευσης. Προστατεύονται σύμφωνα με το Άρθρο 1 § 2α της Σύμβασης της Γενεύης, όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 12 του Πρωτοκόλλου της Ν. Υόρκης,

Όταν ένας μετανάστης κριθεί ως πρόσφυγας  τότε σύμφωνα με το καθεστώς πρόσφυγα έχει το δικαίωμα να παραμείνει στη χώρα επ αόριστον έχει εγγυημένη πρόσβαση στις δομές κοινωνικής πρόνοιας τη στέγαση την εκπαίδευση για τα παιδιά του και στην αγορά εργασίας. Τα δικαιώματα αυτά ποικίλουν από χώρα σε χώρα της Ευρώπης .

Σύμφωνα με την οικουμενική διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες την οποία την ψήφησαν οι ευρωπαϊκές χώρες ,αυτές έχουν την υποχρέωση να τηρούν τα παραπάνω έχοντας τις απαραίτητες υποδομές . Αυτός είναι άλλωστε ό λόγος για τον οποίο τόσοι πολλοί Σύριοι ζητούν άσυλο στην Γερμανία , Σουηδία αντί στην Ουγγαρία Αυστρία και Ελλάδα ,διότι εκεί έχουν αναπτύξει και καταστήσει δομές και υποδομές για την φιλοξενία προσφύγων.

Οι  χώρες του κόλπου δεν έχουν υπογράφει την σύμβαση των ηνωμένων εθνών για τους πρόσφυγες του 1951 η οποία καθορίζει το «καθεστώς πρόσφυγα» και τις υποχρεώσεις των χωρών απέναντι τους. Στην πράξη σημαίνει ότι δεν υπάρχουν επίσημες διαδικασίες για την αντιμετώπιση εισροής μεταναστευτικού κύματος. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι πρόσφυγες δεν μετακινούνται στις γειτονικές χώρες  (Σαουδική Αραβία αραβικά εμιράτα ,Υεμένη)

 Παράγοντες που προκαλούν την μεταναστευτική κίνηση

Το κύριο αίτιο που προκύπτει το φαινόμενο της μετανάστευσης και κατ’ επέκταση της λαθρομετανάστευσης υπήρξε, ανέκαθεν, η αναζήτηση καλύτερων “όρων ζωής” (που δημιουργεί μια ισχυρότατη “δυναμική”) γι αυτό μετακινούνται άτομα ή ομάδες από χώρες χαμηλού βιοτικού επιπέδου σε χώρες οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προηγμένες

α. Φυσικοί Παράγοντες (Μεταβολές στο φυσικό περιβάλλον που καθιστούν δύσκολη την επιβίωση, όπως ξηρασία, πλημμύρες, σεισμοί κ.λπ)

β. Οικονομικοί Παράγοντες (Σαν τέτοιοι θα μπορούσαν να αναφερθούν η έλλειψη επαρκών δυνατοτήτων απασχόλησης, η υποαπασχόληση, το χαμηλό εισόδημα σε συνδυασμό πολλές φορές με την υπέρμετρη χρονικά εργασιακή απασχόληση) Εργασιακός μεσαίωνας.

γ. Πολιτικοί Παράγοντες (Σ’ αυτή την κατηγορία εντάσσονται οι διώξεις λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξης, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, καθώς και η διακριτική μεταχείριση που πολλές φορές ακολουθείται από το καθεστώς μίας χώρας σε βάρος μεμονωμένων ατόμων ή και συγκεκριμένης κατηγορίας ενός πληθυσμού.)

δ. Ψυχολογικοί Παράγοντες (Πολλές φορές άνθρωποι ωθούνται στη μετανάστευση από τυχοδιωκτισμό, η ακολουθώντας την κρατούσα τάση μίας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου και τους γνωστούς, φίλους, συγγενείς, ομοπάτριους κ.λπ. που προηγήθηκαν.)

Μετανάστευση του ελληνικού πληθυσμού

Σύμφωνα με την έρευνα που παρουσίασε η ICAP Group σε ένα διεθνές συνέδριο σημείωσε ότι γύρω στους 200.000 ελληνόπουλα έχουν φύγει τα τελευταία 5 χρόνια, και από μελέτη που εκπονήθηκε από την Eurostat 300 χιλιάδες νέοι θα αποδημήσουν από τα   η χώρα μας έως την δεκαετία του 2030

Και από την έρευνα των1325 παιδιών που έχουν μεταναστεύσει σε 56 χώρες δήλωσαν ο πρώτος λόγος που τους ώθησε να μεταναστεύσουν είναι η Ανεργία η δυνατότητα καλύτερης εξέλιξης Αναξιοκρατία και η Διαφθορά που επηρεάζει τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία και δεύτερος λόγος η κρίση. Εκείνο δε που είναι ιδιαίτερο λυπηρό είναι ότι το (30%) απ’αυτούς δεν θέλουν  ή δε προβλέπεται ότι θα επιστρέψουν ποτέ στην Ελλάδα.

Ο Λόης Λαμπριανίδης καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας Περιφερειακής Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας  «ο κόσμος ένιωσε παγιδευμένος. Το οικονομικό και πολιτικό κλίμα, είναι τόσο κακό που ακόμα και αν οι συνθήκες στο εξωτερικό είναι λίγο καλύτερες (οι Έλληνες) θα επιλέξουν να φύγουν».

Μεταναστευτικές Εισροές Αλλοδαπών στην Ελλάδα

Η Ελλάδα, μετά το 1990, έγινε μια χώρα υποδοχής μεταναστών, το πρώτο μεταναστευτικό κύμα ήταν Βαλκάνιοι και κυρίως Αλβανοί και μετανάστες από την ανατολική Ευρώπη. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι: Στην απογραφή μόνιμου πληθυσμού, το 2001, οι ελληνικής ιθαγένειας κάτοικοι ήταν 10,2 εκατομμύρια, και οι αλλοδαποί ήταν 760 χιλιάδες επίσημα καταγεγραμμένοι.

Αντίστοιχα, στην απογραφή του 2011, οι ελληνικής ιθαγένειας κάτοικοι είχαν μειωθεί στα 9,9 εκατομμύρια και αυτή την φορά οι αλλοδαποί έφταναν τους 912 χιλιάδες. Τονίζω ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν απογραφές μόνιμου πληθυσμού και δεν περιλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος των παράνομα εισελθόντων και διαμενόντων αλλοδαπών στην χώρα.

Θεωρώ ότι αυτό το πρώτο μεταναστευτικό κύμα, παρά τα προβλήματα που δημιούργησε, απορροφήθηκε από τη χώρα μας και όλο αυτό το εργατικό δυναμικό προστέθηκε στο υπάρχον. Σε γενικές γραμμές ίσως να ωφέλησε την χώρα. Οι δε μετανάστες εκείνης της περιόδου, παρά το γεγονός ότι πολλές φορές απωθήθηκαν από την ελληνική κοινωνία, είχαν την έφεση να ενσωματωθούν σε αυτή, θεωρώντας την Ελλάδα ως έναν οικονομικό/ καπιταλιστικό παράδεισο..

Το 2001, άρχισε να καταφθάνει στην Ελλάδα ένα δεύτερο μεταναστευτικό κύμα, αυτή την φορά προερχόμενο κυρίως από χώρες της Ασίας και της Αφρικής.

Αυτό το δεύτερο κύμα αναμένεται να έχει μεγάλη διάρκεια, γιατί τροφοδοτείται από μια σχεδόν ανεξάντλητη ανθρώπινη δεξαμενή και σχετίζεται με ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Είμαστε στην φάση που πυκνώνει η δράση των μηχανισμών της παγκοσμιοποίησης, αφού πλέον, εκτός από ελεύθερη διακίνηση αγαθών και κεφαλαίων, θα έχουμε και μαζικές μετακινήσεις ανθρώπων.

Σχετικά θα αναφέρω μερικούς αριθμούς για να καταλάβουμε ότι το φαινόμενο της μετανάστευσης δεν βρίσκεται σε μια πρόσκαιρη έξαρση λόγω Συρίας. Στην πραγματικότητα μόλις τώρα ξεκινάει, και φοβάμαι ότι αυτό δεν το αντιλαμβάνονται πλήρως οι διοικούντες της χώρας, οι οποίοι, ως συνήθως, χειρίζονται και αυτό το ζήτημα αποσπασματικά. Αναφέρω λοιπόν: Το Μπαγκλαντές είναι μια χώρα με έκταση όση ακριβώς η Ελλάδα, ενώ όμως η Ελλάδα έχει πληθυσμό 10,8 εκατομμύρια, το Μπαγκλαντές έχει … 156,6 εκατομμύρια! Μια άλλη χώρα είναι το Πακιστάν, το οποίο έχει πληθυσμό 182,1 εκατομμύρια, και μετά από μια 20αετία αναμένεται να έχει 255 εκατομ. Υπάρχει επίσης και η κοντινή μας Αίγυπτος η οποία έχει «μόνο» 82 εκατομμύρια, αλλά ήδη βρίσκεται σε συνθήκες υπερπληθυσμού, γιατί ο πληθυσμός της κατοικεί κυρίως γύρω από τον Νείλο (το υπόλοιπο τμήμα της χώρας είναι έρημος). Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η περίπτωση της Νιγηρίας, η οποία είναι μια χώρα που βρίσκεται σε πληθυσμιακή έκρηξη. Ο πληθυσμός της, το 2013, ήταν 173,6 εκατομμύρια, ενώ το 2040 αναμένεται να φτάσει τα 350 εκατομμύρια! ( Συρία: 22,85εκ. Ιράν:77,5εκ., Ιρακ:33,5 Αφγανιστάν:30,5)

Αυτά τα δημογραφικά δεδομένα, σε συνδυασμό με την φτώχια των χωρών του τρίτου κόσμου και την κινητικότητα πληθυσμών που καθιερώνεται στο νέο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, θα μας φέρουν συνεχείς μεταναστευτικές ροές.

Οι ροές αυτές βεβαίως ενισχύονται και από τις τοπικές κρίσεις που σε μεγάλο βαθμό είναι θέμα παρέμβασης ξένων δυνάμεων, όπως π.χ. στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Λιβύη, στην Συρία κ.λπ.,. Ας μην ξεχνάμε ότι οι χώρες για τις οποίες μιλάμε έχουν τεράστια ποσοστά νεανικού πληθυσμού, ο οποίος βρίσκεται στο περιθώριο, έχοντας πολυπληθείς οικογένειες, με πολλά παιδιά, και στις νέες συνθήκες θα αναγκαστεί να διεκδικήσει την ζωή του από καθεστώτα συντηρητικά και απαρχαιωμένα. Το αποτέλεσμα θα είναι οι χώρες αυτές να βρίσκονται σε μια διαρκή ένταση.Όποιος λοιπόν πιστεύει ότι ζούμε απλώς μια περίοδο έξαρσης των μεταναστευτικών ροών λόγω Συρίας, μάλλον πλανάται.

Ακολουθως αναφερθηκε στα προβλήματα από την μεικτή μεταναστευτική εισροή και εθεσε το ερωτημα: «Ποιοι επωφελούνται με την είσοδο των μεγάλων μεταναστευτικών πληθυσμών στη Χώρα μας κ΄ στην Ευρώπη γενικότερα; Οι πολυεθνικές τα επιχειρηματικά TRUST και οι μεγάλες  επχσεις οι οποίες εκμεταλλεύονται αυτούς τους πολύπαθους ανθρώπους για να κατεβάσουν το κόστος παραγωγής, να γίνουν ανταγωνιστικότεροι και συλλέξουν περισσότερο πλούτο. Και όταν ο πλούτος καθίσταται ανεξέλεγκτος η δικαιοσύνη και η Δημοκρατία παραμερίζεται και μειώνεται».

Κλείνοντας ο κ.Παπακωνσταντίνου ετόνισε:

Η Ευρώπη με όλη την οικονομική και πολιτική ισχύ που διαθέτει θα έπρεπε να προβλέψει και να μεριμνήσει έγκαιρα, πριν ξεριζωθούν οι Σύριοι από τα σπίτια τους  και εκραγεί η βόμβα του μεταναστευτικού στην αυλή της, να είχε εξασφαλίσει τις απαιτούμενες εγκαταστάσεις και καταλύματα σε περιοχές της χώρα τους οι οποίες βρίσκονται έξω από το θέατρο των επχσεων ώστε να παραμείνουν ασφαλείς στον τόπο τους;».

Το Συμβούλιο Ασφαλείας το οποίο έχει τη βασική ευθύνη για την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφαλείας βάσει του καταστατικού χάρτη των ηνωμένων εθνών απέτυχε παταγωδώς στην επίτευξη της ειρήνης καθόσον επέτρεψε τα συμφέροντα των ισχυρών κρατών να επιβουλεύονται τις ασθενέστερες χώρες ……..

Ακολούθησε εποκοδομητικός διάλογος.

Τελος ο π.Ιωάννης αφου ευχαρίστησε τον κ.Γεώργιο Παπακωνσταντίνου για την συμβολή του στην ενημέρωση των ενοριτών μας, με λίγα λόγια κάλεσε τους πιστους σε μια θεολογία της συνύπαρξης, δηλαδή της αγάπης, τονίζοντας:

1.Η ξενοφοβία των Ιουδαίων δέχτηκε καίριο πλήγμα απο τον Χριστό αφου στην Παραβολή του καλού Σαμαρείτη, ο καλός Σαμαρείτης δεν ο ομοθρησκος και ο ομόφυλος αλλά ο ξένος, ο αλλοεθνής και ο αλλόθρησκος.Διδασκόμαστε από την θαυμάσια αυτή παραβολή του Κυρίου ότι μπροστά στον πόνο και την ανάγκη οφείλουμε να μην κάνουμε καμία διάκριση και να συντρέχουμε τον οποιονδήποτε. Η εκκλησιαστική άλλωστε διδασκαλία και ζωή δεν προβαίνει σε διακρίσεις, αλλά όπως ο απόστολος Παύλος, αναφωνεί: «Δεν υπάρχει πια Ιουδαίος και ειδωλολάτρης, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα. Όλοι σας είστε ένας, χάρη στον Ιησού Χριστό» (Γαλ. 3,28).

2.Ο  Ξένος βιώνεται σαν απειλή γιατί δεν αντεχω να αναγνωρίσω τη δική μου κακία, την οποία αποδίδω σ΄αυτόν-Ο εαυτός μου ειναι ο ξένος.

3.Σαν χριστιανοι ειμαστε παγκόσμιοι, ουράνιοι ανθρωποι. Στην προς Διόγνητον επιστολή του 2ου αιώνος που εκφράζει την πίστη των πρώτων Χριστιανών μεταξύ των άλλων γράφεται ότι οι Χριστιανοί «πατρίδας οικούσιν ιδίας, αλλ’ ως πάροικοι μετέχουσι πάντων ως πολίται, και πάνθ’ υπομένουσιν ως ξένοι πάσα ξένη πατρίς εστίν αυτών, και πάσα πατρίς ξένη». Δηλαδή, οι Χριστιανοί έχουν πατρίδες, αλλά στην πραγματικότητα ζουν ωσάν να είναι πάροικοι, μετέχουν στην κοινωνική ζωή ως πολίτες, αλλά όλα τα υπομένουν ωσάν να είναι ξένοι. Κάθε ξένο τόπο τον θεωρούν πατρίδα τους, και την πατρίδα τους την θεωρούν ως ξένη. Άλλωστε, «ημών γαρ το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλιπ. γ’, 20). Και αυτό συμβαίνει γιατί, πάλι κατά την προς Διόγνητον επιστολή, οι Χριστιανοί «επί γης διατρίβουσιν, αλλ’ εν ουρανώ πολιτεύονται. Πείθονται τοις  ωρισμένοις νόμοις, και τοις  ιδίοις βίοις νικώσι τους νόμους». Δηλαδή, ζουν στην γη, αλλά πολιτεύονται στον ουρανό, υπακούουν στους νόμους της Πολιτείας, αλλά με την ζωή τους υπερβαίνουν τους νόμους.

4. Ο Θεός, ως άνθρωπος, γεννήθηκε σε μια πόλη, όπου οι Παναγία Μητέρα Του και ο Μνηστήρας της Ιωσήφ ήταν ξένοι, δεν βρήκαν ούτε δωμάτιο για να μείνουν και γεννήθηκε σε στάβλο…Στη συνέχεια, έγινε μετανάστης και πήγε με την οικογένειά Του στην Αίγυπτο, για να μη θανατωθεί από τον Ηρώδη….Στη συνέχεια, Αυτός ο μεγάλος Ξένος έστειλε τους μαθητές Του σε «όλα τα έθνη» και εκείνοι ξενιτεύτηκαν και δίδαξαν τους ανθρώπους σε ξένες χώρες, και οι περισσότεροι θανατώθηκαν από ξένους ως ξένοι και τάφηκαν σε ξένη γη….

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Leave a Comment »
Αρέσει σε %d bloggers: