Η κ.ΕΛΕΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΑ ΣΤΟ «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ» ΜΑΣ

dsc_0172-medium

dsc_0160-medium

«Στα ιχνη του Αποστολου Ανδρεα-Η Ορθοδοξια στην Σκωτια», ηταν το θέμα χθες Κυριακή στο «Κυριακατικο αρχονταρίκι» μας, που παρουσίασε η κ.Ελενη Κουτσουμπελα, Νομικος.  Τι μπορεί να ενώνει άραγε τα εδάφη της Σκωτίας (Kingdom of Fife) ,τα τόσο απομακρυσμένα από τους Αγίους Τόπους και τόσο μακριά από   τα μέρη όπου εκήρυξε ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας;Πώς γίνεται αυτή η χώρα να έχει ως προστάτη Άγιο (Patron Saint) τον Απόστολο Ανδρέα ο οποίος θεωρείται προστάτης της Ορθόδοξης Ρουμανίας και πολιούχος της Πάτρας;Πως οιΣκωτσέζοι έβαλαν το σύμβολο του μαρτυρίου Του στη σημαία τους;Πώς προέκυψε η σημερινή σημαία της Μεγάλης Βρετανίας…..

Ηταν μερικα απο τα ερωτηματα τα οποια ετεθησαν στην παρουσιαση του θεματος απο την   η κ.Κουτσουμπελα. Το ενδιαφέρον υπήρξε μεγάλο  μεταξυ των  μελών της Ενορίας μας…..

«Στα ίχνη του Αποστόλου Ανδρέα-  Η Ορθοδοξία στην Σκωτία »

Καλημέρα  σας. Αγαπητέ μας πατέρα Ιωάννη, ευχαριστώ για την σημερινή ευλογία και ευκαιρία  που μου δίνετε, να μιλήσω στην αγάπη σας  για τα αποστολικά ίχνη του Πολιούχου των Πατρών, αλλά συγχρόνως  και Προστάτη της Σκωτίας Αποστόλου Ανδρέα  και έτσι για την Ορθόδοξη Εκκλησία  στην Σκωτία.

 Θα αρχίσω, δίνοντας λίγες ιστορικές πληροφορίες  για την Σκωτία και τους κατοίκους της,  και ενώ θα σας μιλώ θα γίνεται και προβολή φωτογραφιών .

Η Σκωτία  είναι το βόρειο κομμάτι  των Βρετανικών Νήσων, ( φωτογρ. χάρτη)  ή του κράτους του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι το φτωχό κομμάτι της επικράτειας, άγονο  και αραιά κατοικημένο., με εξαιρετικές φυσικές ομορφιές  και  αξιοθέατα. (φωτο από Δυτική Σκωτία, Γκλένς, Λόχς,κάστρα…)

Οι Σκώτοι, είναι Κέλτες στην καταγωγή. Δεν  ονoμάζονταν πάντα Σκώτοι. Τα ονόματα Σκωτία και Σκώτοι προέκυψαν μόλις τον 11ο μ.Χ. αιώνα. Μέχρι τότε η Σκωτία διατηρούσε το ρωμαϊκό της όνομα:Καληδονία. Το 84 π.Χ., οι Ρωμαίοι κατακτητές φτάνουν μέχρι τη Σκωτία. Όμως, τελικά, δεν καταφέρνουν να καθυποτάξουν ολοκληρωτικά τους Σκώτους. Κι έτσι, το 120 μ.Χ., ο Αδριανός χτίζει το περίφημο τείχος που φέρει το όνομά του, κόβοντας τη νήσο  της Μεγάλης Βρετανίας στα δυο, ώστε να μην περνούν οι Σκώτοι στη γειτονική Αγγλία κάθε τόσο και καταστρέφουν τα πάντα. Αυτός ο διανοούμενος και φιλέλλην αυτοκράτωρ, ο ίδιος που θα χτίσει στην Αθήνα, μεταξύ άλλων και την Πύλη του Αδριανού, πίστευε πως η Σκωτία εμποδίζει την Αγγλία να εκπολιτιστεί. Και είχε δίκιο.

Στη διάρκεια της ιστορίας τους , οι Σκώτοι  χωρίζονται στα δύο και αρχίζει η αλληλοσφαγή. Πρόκειται για τους Χαϊλάντερς ( οι ορεινοί Σκώτοι) και τους Λοουλάντερς (οι πεδινοί Σκώτοι). Οι βουνήσιοι Χαϊλάντερς ακόμα και σήμερα θεωρούν τους εαυτούς τους γνήσιους Κέλτες. Τον 4ο μ.Χ. αιώναέρχονται στη περιοχή της σημερινής Σκωτίας και νεώτεροι εξ Ιρλανδίας Κέλτες, ένας πολεμικός λαός, οι Πίκτοι.. Οι Σκωτσέζοι απέκτησαν δύο βασιλικές δυναστείες, αυτή των Κένεθ και αυτή των Ντάνκαν.. Η ιστορία των  απογόνων και των δύο δυναστειών θα αποτελέσει την αφορμή για να γραφεί το σπουδαιότερο λογοτεχικό κείμενο πάνω στο πρόβλημα του θανάσιμου ανταγωνισμού για την εξουσία : ο Μάκμπεθ του Σαίξπηρ, μια τραγωδία εντελώς σπαραχτική και βουτηγμένη σε σκωτσέζικο αίμα απ’ την πρώτη μέχρι την τελευταία γραμμή. Ο Μάκμπεθ γράφηκε απ’ τον μεγάλο άγγλο ποιητή το 1605 ή το 1606.

Η Σκωτία, ως διακριτή κρατική οντότητα από την Αγγλία, σχηματίστηκε γύρω στα μέσα του 9ου αιώνα, όταν οι Πίκτοι, οι Σκώτοι (Κέλτες προερχόμενοι από την Ιρλανδία) και άλλες φυλές, ένωσαν τις δυνάμεις τους και δημιούργησαν το Βασίλειο της Σκωτίας.Τον 11ο αι οι Σκωτσέζοι υιοθετούν  την αγγλική γλώσσα. Μέχρι τότε μιλούσαν κελτικά.

Το Εδιμβούργο είναι η πρωτεύουσα της Σκωτίας με μισό εκατ. κατοίκους , κέντρο  της ιστορίας της Σκωτίας  και  το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου είναι κέντρο επιστημονικής έρευνας και παιδείας. Όλη η πόλη είναι τουριστικό  και ιστορικό αξιοθέατο, και προσφέρει στον επισκέπτη και στο μόνιμο κάτοικο, πλήθος καλλιτεχνικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Η Γλασκώβη  είναι η μεγάλη πόλις της Σκωτίας ,με περίπου 1,5 εκατομ. κατοίκους,  πολιτικό , οικονομικό, βιομηχανικό , πολιτιστικό κέντρο  της Σκωτίας, σήμερα δε , μετά από ύφεση ετών στην οικονομία της, παρουσιάζει  μια δυναμική οικονομική ανάπτυξη, συγχρόνως με την πολιτιστική της ανάπτυξη.

Οι κάτοικοι της Γλασκώβης είναι υπερήφανοι για την εθνική τους ταυτότητα , για την εργατική τάξη και την αριστερή παράδοση της πόλης, ενώ η αντιπαλότητα με το αριστοκρατικό  Εδιμβούργο είναι έντονη.

 Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης       University of Glasgow

Το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης είναι το δεύτερο αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Σκωτίας, και το τέταρτο παλαιότερο  στον Αγγλόφωνο κόσμο. Ιδρύθηκε το  1451 .Αποτελεί κέντρο εκπαιδευτικό και επιστημονικό με μεγάλο διεθνές κύρος. Προσφέρει άριστη διδασκαλία και έχει αναδείξει παγκοσμίου φήμης επιστήμονες….Αξίζει να επισκεφτεί κανείς το κεντρικό του κτήριο με την περίτεχνη αρχιτεκτονική και τον περίφημο πύργο του . Ο πύργος κτίσθηκε στα τέλη του 19ου  αιωνα ,έχει ύψος 85 μ. και είναι τουριστικό αξιοθέατο, όπως και όλο το Πανεπιστήμιο.

Στη Γλασκώβη έχουν έδρα και άλλα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα και η Σχολή Καλών Τεχνών.. Η πόλη εκτός από τα τουριστικά της αξιοθέατα προσφέρει έντονη καλλιτεχνική και κοινωνική ζωή και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις  με αξιοσημείωτο ενδιαφέρον.

Καθεδρικός  Ναός  της Γλασκώβης…

Ο Καθεδρικός ναός της Γλασκώβης αποκαλείται έτσι τιμητικά, λόγω της σημαντικότητας του ιστορικού αυτού κτιρίου, και όχι γιατί εκεί είναι η έδρα του Επισκόπου Γλασκώβης πλέον. Η ιστορία του ναού συνδέεται άρρηκτα με την ιστορία της πόλης και εικάζεται ότι η θέση του είναι ακριβώς στο σημείο που ο πολιούχος της Γλασκώβης, ο Ορθόδοξος  άγιος Κέντιγερν, Kentigern (Welsh: Cyndeyrn Garthwys; Latin: Kentigernus), γνωστός ως Mungo, έχτισε την πρώτη Εκκλησία. Ο τάφος του αγίου βρίσκεται σε κρύπτη του υπογείου του ναού. Είναι χτισμένος ακολουθώντας τη γοτθική αρχιτεκτονική και είναι μία από τις ελάχιστες σκωτσέζικες εκκλησίες που διασώθηκαν ανέπαφες στο πέρασμα των ετών. Ο  άγιος αυτός, ένας μεγάλος ορθόδοξος ασκητής άγιος, έδρασε αποστολικά  στα τέλη τους  6ου αι. και είναι ο ιδρυτής και πολιούχος άγιος της πόλης της  Γλασκώβης

Αρχές της Εκκλησίας στις Βρετανικές νήσους

Κατά την Παράδοση της Εκκλησίας, ο Χριστιανισμός εγκαθιδρύθηκε στις Βρετανικές Νήσους κατά το έτος 45 μ.Χ. Ο Άγιος Αριστόβουλος, ένας από τους  Εβδομήντα Αποστόλους που αναφέρονται στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (10:1), ο οποίος κοιμήθηκε περίπου το 90 μ.Χ., ήταν, ως Επίσκοπος Βρετανίας, ένας από τους πρώιμους οργανωτές του Χριστιανισμού στους Κέλτες, στην Βρετάνη και στην Βρετανία, σύμφωνα με τον Δωρόθεο Τύρου.Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον θεωρεί «Απόστολο της Βρετανίας». Σε αυτόν (και σε άλλους, μαζί του) οφείλουμε τις αρχές της Εκκλησίας στις Βρετανικές Νήσους, γύρω στο 37-45 μ.Χ.

Η Βρετανία υπήρξε λοιπόν από τις πρώτες περιοχές που ταχύτατα προσχώρησε στην Εκκλησία τού Κυρίου, και η εκεί Βρετανική Ορθόδοξη Εκκλησία, διένυε τους αιώνες παράλληλα με την Οικουμενική Εκκλησία τής Ρώμης.  Η  Εκκλησία δεν ήταν μόνον άρτια εγκαθιδρυμένη σε μεγάλη έκταση των Βρετανικών Νήσων εκείνα τα χρόνια, αλλά επιπλέον, έχουμε και τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο να μας λέει, ότι ήταν αμιγώς Ορθόδοξη (Chrysostomi Orat.’O Qeos Cristos).
Πολύ σύντομα ο Μοναχισμός έκανε την εμφάνισή του και πολύ γρήγορα   εξαπλώθηκε.Στην πραγματικότητα η Βρετανική Εκκλησία από τον 5ο αιώνα και μετά, οργανώθηκε με βάση την μοναστική ζωή. . Εκατοντάδες μοναστήρια και ασκηταριά, μεγάλα και μικρά, εξαπλώθηκαν κατά μήκος των Βρετανικών Νήσων. Οι άγιοι ασκητές του Βορρά,  εμιμούντο την ζωή των ασκητών της Ερήμου και έχουμε βέβαιες ενδείξεις ότι είχαν γραπτή επικοινωνία μεταξύ τους και πνευματική κοινωνία.  Άλλωστε η Ορθόδοξη μοναστική και ασκητική Σκωτία καλείται «Έρημος  του παγωμένου βορρά».

Τι μπορεί να ενώνει άραγε τα εδάφη της Σκωτίας (Kingdom of Fife) ,τα τόσο απομακρυσμένα από τους Αγίους Τόπους και τόσο μακριά από   τα μέρη όπου εκήρυξε ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας;

Πώς γίνεται αυτή η χώρα να έχει ως προστάτη Άγιο (Patron Saint) τον Απόστολο Ανδρέα ο οποίος θεωρείται προστάτης της Ορθόδοξης Ρουμανίας και πολιούχος της Πάτρας;
 Το 345 μΧ, ο Άγιος Ρεγούλος, επίσκοπος της Πάτρας, για αδιευκρίνιστους λόγους, έφυγε από εκεί και μετέβη στη μακρυνή βόρεια χώρα των βάρβαρων Πικτών. Μαζί του, σύμφωνα με την παράδοση, μετέφερε και ένα τεμάχιο των λειψάνων του Αγίου Ανδρέα. Όταν έφθασε εκεί, στην σημερινή Σκωτία δηλαδή,  κήρυξε το Χριστιανισμό και οι Πίκτες που πίστεψαν, έκαναν τον Άγιο Ανδρέα προστάτη και πολιούχο τους Άγιο.

 Τα λείψανα του Αγίου Ανδρέα φυλάσσονταν στον ομώνυμο Ναό  που έκτισαν προς τιμήν του Αγίου Ανδρέα  οι Σκώτοι, στην πόλη που και σήμερα ονομάζεται Saint Andrews, όπου επίσης ιδρύθηκε το 1413 το αρχαιότερο Πανεπιστήμιο της Σκωτίας.
Μετά την αιματηρή Σκωτική Μεταρρύθμιση ( 16ος αι.),ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου  (το πιο ψηλό κτίριο στην Σκωτία την εποχή εκείνη),εγκαταλείφθηκε και ερείπωσε.Ταυτόχρονα με την καταστροφή του ναού και  τις αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ προτεσταντών και ρωμαιοκαθολικών, χάθηκαν και τα λείψανα του Αγίου Ανδρέα.

Σημαίες…

Οι Σκωτσέζοι όμως κράτησαν τον Άγιο Ανδρέα ως εθνικό προστάτη τους άγιο, και έβαλαν το σύμβολο του μαρτυρίου Του στη σημαία τους. Στο  γαλάζιο φόντο  της σημαίας  ο σταυρός του μαρτυρίου του Αποστόλου Ανδρέα  είναι λευκός. Αυτή είναι η σημαία της Σκωτίας και όπως καταλαβαίνετε για όλους εμάς σελ.4..αυτή η η μαρτυρία και κατάθεση πίστεως ενός ολόκληρου λαού, είναι ένα πολύ συγκινητικό γεγονός.

Ακόμα περισσότερο όταν αναλογιστούμε πώς προέκυψε η σημερινή σημαία της Μεγάλης Βρετανίας. Όταν πολλούς αιώνες αργότερα, τα Βασίλεια της Σκωτίας και της Αγγλίας ενώθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώθηκαν και οι σημαίες τους.  Και να τι προέκυψε: πάνω στο σκωτσέζικο μπλε φόντο τοποθετήθηκαν μαζί το «Χ» του αποστόλου Ανδρέα και ο κόκκινος σταυρός του Αγίου Γεωργίου της Αγγλίας. Έτσι προέκυψε το γνωστό σήμερα Union Jack, η σημαία της Μεγάλης Βρετανίας. Αυτό έγινε  τον Απρίλιο του  1606 .

Η Ορθόδοξη Βρετανική Εκκλησία έδωσε στην Εκκλησία του Χριστού πολλούς Αγίους και μάρτυρες της Πίστεως. Έχει εκδοθεί και στα ελληνικά ενδιαφέρον βιβλίο σχετικά με τους Βρετανούς αγίους.

Θα πώ δυό λόγια για δύο  μεγάλους και πολύ αγαπητούς αγίους  στην Ορθόδοξη Σκωτία,εκτός βέβαια από τον Απόστολο Ανδρέα που είναι όπως είπαμε ο προστάτης της Άγιος. Ένας μεγάλος άγιος,ιεραπόστολος και ασκητής της αρχαίας κελτικής Εκκλησίας είναι ο άγιος Κολούμπα.Ο Χριστιανισμός στην Σκωτία άργησε να εδραιωθεί. Αυτό έγινε με τον Άγιο Κολούμπα, ο οποίος έδρασε στην Σκωτία και τη Βόρειο Ιρλανδία τον 6ο αιώνα μΧ.Το 563 μ.Χ. αποβιβάζεται στο νησί της Αϊόνα (απέναντι από τη δυτική ακτή της Σκωτίας) …Ο Ιρλανδός μοναχός άγιος Κολούμπα και αφιερώνεται στο ιεραποστολικό έργο. Ο Κολούμπα και οι συνασκητές του κτίζουν  μοναστήρι  στο νησί της Αϊόνα, το οποίο αναδεικνύεται  σε ένα από τα σπουδαιότερα χριστιανικά  κέντρα από τον 6ο ως και τον 8ο αιώνα.  Το μοναστικό αυτό κέντρο του αγ. Κολούμπα σύντομα αναδείχτηκε ως το κυριώτερο ορμητήριο ιεραποστόλων μοναχών, οι οποίοι πραγματοποίησαν μια αληθινή ευαγγελική εποποιία, αρχικά δρώντας ανάμεσα στους Πίκτους της βόρειας Σκωτίας και στη συνέχεια διατρέχοντας τη Βρετανία, περνώντας στην Ευρώπη, φθάνοντας μέχρι τη Γερμανία και τη Ρωσία.

Ο άγιος ιεράρχης Πατρίκιος, Ο Απόστολος της Ιρλανδίας (†493)

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ (λατινικά: Patricius, ιρλανδικά: Naomh Pádraig) ήταν Κέλτης γεννήθηκε στην Σκωτία  περί το 380 μχ. Ήταν  χριστιανός ιεραπόστολος, ο οποίος είναι γενικώς αποδεκτός ως ο προστάτης άγιος της Ιρλανδίας.
Ο επίσκοπος Πατρίκιος μας άφησε γραπτά που σώζονται ως σήμερα. Σώζεται η Ομολογία του, η αυτοβιογραφία του, ένα γράμμα που καταδικάζει τη δουλεία και ο αξιοσημείωτος ύμνος του (breastplate), όπου ομολογεί την απόλυτη πίστη του στο Χριστό. Ήταν ένας εξαιρετικός ποιμένας ψυχών. Σύμφωνα με την παράδοση έδιωξε όλους τους δαίμονες και όλα τα φίδια από την Ιρλανδία. Μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί δηλητηριώδη φίδια στην Ιρλανδία.  Τιμώμενος πολύ, κοιμήθηκε εν Κυρίω περίπου το 461.

Σήμερα ο άγιος Πατρίκιος είναι ο προστάτης άγιος της Ιρλανδίας. Είναι ο πιο δημοφιλής από όλους τους Ιρλανδούς αγίους, καθώς θεωρείται ότι αυτός διέδωσε το Ευαγγέλιο του Χριστού  στην Ιρλανδία. Τιμόταν ιδιαιτέρως ακόμη από τα ρωμαϊκά χρόνια και όχι μόνο στην Ιρλανδία αλλά και στις νοτιοδυτικές ακτές της Ουαλίας και τις βορειοδυτικές ακτές της Αγγλίας, για παράδειγμα στο Χεϊσάμ. Στην Σκωτία, στην Γλασκώβη τιμάται ιδιαίτερα.  Η γιορτή του αγίου Πατρικίου τελείται στις 17 Μαρτίου.

Λειτουργία στον αρχαίο ναό του αγίου Πατρικίου στο Heysham της Αγγλίας.

Στις 17 Μαρτίου 2015, την ημέρα μνήμης του Αγίου Πατρικίου του φωτιστή της Ιρλανδίας, ο πατέρας Ιωνάθαν Χέμινγκς (Ορθόδοξος Ιερέας της Ενορίας του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Λάνκαστερ της Αγγλίας) τέλεσε Θ. Λειτουργία στον αρχαίο ερειπωμένο ναό του Αγίου Πατρικίου στο Heysham της Αγγλίας. Εκεί υπάρχουν και ερείπια ενός αρχαίου Κελτικού μοναστηριού. Ο ναός λειτουργήθηκε ξανά μετά από  σχεδόν 14 αιώνες. Από εκεί μπορεί κανείς να απολαύσει την υπέροχη Ιρλανδική θάλασσα. Όλοι οι άγιοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας τιμώνται και από την Αγγλικανική και από την Ορθόδοξη Εκκλησία και οι πιστοί  τους ευλαβούνται και  πανηγυρίζουν  τις ημέρες της εορτής τους.

Στο σήμερα!….

Σήμερα οι Ορθόδοξοι ιερείς της Σκωτίας, συνεχιστές της παράδοσης των Κελτών μοναχών – ιεραποστόλων, ταξιδεύουν από άκρη σε άκρη της Σκωτίας για να μεταφέρουν το μήνυμα του Ευαγγελίου και να τελέσουν τη Θεία Λειτουργία. Οι δε αρχικά ολιγάριθμοι Ορθόδοξοι Σκώτοι γίνονται όλο και περισσότεροι, τιμούν ιδιαίτερα τους Κέλτες αγίους, και αυτοί που ήδη έχουν κατηχηθεί και βαπτιστεί,  νιώθουν συνεχιστές της Κελτικής Εκκλησίας.

Στην πόλη της Γλασκώβης, η Ελληνική κοινότητα τής ευρύτερης περιοχής τής Γλασκώβης, ιδρύθηκε το 1944, όταν ένας μικρός αριθμός ελληνικών οικογενειών πού είχαν εγκατασταθή στή Σκωτία, ήθελε να ζεί  τήν εθνική και θρησκευτική της ταυτότητα.  Τα πρώτα χρόνια, οι ανάγκες τής κοινότητας  εξυπηρετούντο από διάφορες Σκωτικούς Αγγλικανικούς ναούς  (όπως StPeters στήν περιοχή Hyndland τής Γλασκώβης καί St. Matthews στήν Bath Street .)   

Στίς 11 Ιουνίου 1953 η   ελληνική κοινότητα μεταφέρθηκε σέ ιδιόκτητη εκκλησία(στήν Grafton Street), τήν οποία αγόρασε καί εδώρησε στήν κοινότητα ο Κύπριος και Πρόεδρός της κος (καί μετέπειτα Σέρ) Αργυρός Στάκης που ανέλαβε όλα τα έξοδα των μετατροπών και εργασιών  στο ναό αυτό.

Σήμερα οι Ορθόδοξοι Έλληνες, Κύπριοι  και άλλης εθνικότητας ορθόδοξοι, εκκλησιάζονται στον Ι. Ν. του Αγίου  Λουκά  στην Γλασκώβη. Ο ναός αυτός είναι ένας πανέμορφος Γοτθικός ναός, διατηρητέο αρχιτεκτονικό μνημείο, που ανήκε στην Πρεσβυτεριανή Εκκλησία της Σκωτίας και αφού δεν ήταν σε χρήση περιήλθε στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Το 1963  , αγοράσθηκε  για την Ορθόδοξη κοινότητα με μία καινούργια δωρεά από τόν Κον Στάκη. Σήμερα ο ιερός ναός του Αγίου Λουκά είναι κέντρο όχι μόνον της Ορθόδοξης Λατρείας αλλά και τόπος συνάντησης των Ορθοδόξων , Ελλήνων  και μη. Είναι ένα ζωντανό κομμάτι της πατρίδας στην ξενητιά!

Εδιμβούργο  – Ο Ι.Ναός του Αγίου Ανδρέα και η Ορθόδοξη κοινότητα

Στο Εδιμβούργο, η Ορθόδοξη ζωή και παρουσία είχε ξεκινήσει πριν πολλά χρόνια με αφορμή την ανάγκη για Θεία Λειτουργία για τους Πολωνούς στρατιωτικούς του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε σταδιακά δημιουργήθηκε μία ευρύτερη σλαβονική παροικία, στην οποία είχε παραχωρηρηθεί για λειτουργική χρήση μέσα στη δεκαετία του ’70 ένα από τα παρεκκλήσια της Επισκοπικής Εκκλησίας του Αρχαγέλλου Μιχαήλ & των Αγίων Πάντων. Ο π. Ιωάννης Sotnikov, ρωσικής καταγωγής, ήταν ο ιερέας αυτής της πρώτης κοινότητας και οι Λειτουργίες τελούνταν στα σλαβονικά. Όταν η παρουσία του Ορθόδοξου αυτού παρεκκλησίου έγινε γνωστή, άρχισαν να εκκλησιάζονται εκεί και κάποιοι Έλληνες οι οποίοι ζούσαν στο Εδιμβούργο, ενώ αργότερα καθιερώθηκε να έρχεται περιστασιακά ο Έλληνας ιερέας της Γλασκώβης και να τελεί στο ίδιο παρεκκλήσιο Θ.Λειτουργίες στα ελληνικά, ενώ ο π. Ιωάννης Sotnikov συνέχιζε να τελεί τις Θ.Λειτουργίες στα σλαβονικά για τους σλαβόφωνους ορθοδόξους.

Μετά την κοίμηση του π.  Ιωάννη Sotnikov, ανέλαβε ιερέας στο Εδιμβούργο ο π. Ιωάννης Maitland Moir, ο οποίος, γνωρίζοντας άπταιστα και τα ελληνικά αλλά και τα σλαβονικά, μπόρεσε να ενώσει τις δύο κοινότητες σε μία, και έτσι ιδρύθηκε η Oρθόδοξη Εκκλησία του Αποστόλου Ανδρέα  που ανήκει στην  Αρχιεπισκοπή Θιυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ο π. Ιωάννης Moir, γεννήθηκε στην Σκωτία , πήρε εξαιρετική μόρφωση και αφού δίδαξε τους Κλασσικούς Συγραφείς για ένα διάστημα , με υποτροφία συνέχισε Κλασσικές & Θεολογικές Σπουδές στο Κολλέγιο στο Κολλέγιο του Χριστού , ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα Κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Επιστρέφοντας στη Σκωτία, χειροτονήθηκε Διάκονος στην Επισκοπική Εκκλησία της Σκωτίας (η οποία υπάγεται στην Αγγλικανική Εκκλησία) το 1952 και τον επόμενο χρόνο Πρεσβύτερος. Η Επισκοπική Εκκλησία, που ο π. Ιωάννης αγαπούσε και διακονούσε με αφοσίωση, είχε, κατά την άποψή του εκείνα τα χρόνια, μεγαλύτερη εγγύτητα με την Ορθόδοξη Εκκλησία από κάθε άλλη Εκκλησία της Δύσης. Με το πέρασμα των χρόνων, όμως, συνειδητοποιούσε όλο και περισσότερο ότι και η Επισκοπική Εκκλησία σταδιακά απομακρυνόταν από την κοινή βάση που υπήρχε και τις ρίζες της μητέρας Ορθόδοξης σελ.7 Εκκλησίας, τις οποίες ρίζες εκείνος ανακάλυπτε πλέον με πολλή δίψα και ενθουσιασμό.
Κάποιος τον είχε ρωτήσει κάποτε: «Γιατί αφήσατε την Επισκοπική Εκκλησία;» και εκείνος είχε απαντήσει: «Δεν την άφησα εγώ – εκείνη με άφησε!».
Το 1981, μετά από περίπου 30 χρόνια διακονίας στην Επισκοπική Εκκλησία, παραιτήθηκε από τη θέση του στην Επισκοπή του Moray και ταξίδεψε στο Άγιο Όρος, όπου, μετά από κατήχηση, βαφτίστηκε Ορθόδοξος στη Μονή της Σιμωνόπετρας και έγινε μοναχός. Επιστρέφοντας στη Μεγάλη Βρετανία, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.

Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στο Εδιμβούργο, τοποθετήθηκε υπεύθυνος ιερέας του Πανεπιστημίου για τους ορθόδοξους φοιτητές και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι την κοίμησή του – ο μακροβιότερος πανεπιστημιακός ιερέας στην μέχρι τώρα ιστορία του Εδιμβούργου. Ήταν τόσο σημαντική η προσφορά του από αυτή τη θέση, που την ημέρα της εξοδίου ακολουθίας του, με εντολή του πρύτανη του Πανεπιστημίου, οι σημαίες της Σκωτίας σε όλα τα πανεπιστημιακά κτίρια παρέμειναν μεσίστιες.

Είχε ιδιαίτερη αγάπη για την ιστορία του χριστιανισμού των πρώτων αιώνων στη Σκωτία και προσπαθούσε να προβάλλει τους Αγίους αυτής της περιόδου, όπως τον Άγιο Κολούμπα (9/6) και τον Άγιο Κουθβέρτο (20/3), γιατί θεωρούσε πως αυτοί οι άγιοι ήταν οι ρίζες της Εκκλησίας της Σκωτίας και αυτοί θα αποτελούσαν και πάλι τον σύνδεσμο με την μητέρα Εκκλησία για τους σημερινούς Σκωτσέζους.
Ηταν πολύ αυστηρός και ασκητικός στη ζωή του, αλλά είχε τέτοια αγάπη και διάκριση που θα δοκίμαζε ό,τι του πρόσφερες στο πιάτο.  Ο π. Ιωάννης δεν αρκέστηκε μόνο στις ακολουθίες που τελούσε ανελλιπώς καθημερινά, πρωί και απόγευμα στο Εδιμβούργο, αλλά όργωσε στην κυριολεξία όλη την επικράτεια της Σκωτίας, τελώντας τη Θεία Λειτουργία όπου μάθαινε ότι υπήρχαν έστω και λίγοι πιστοί. Με αυτόν τον τρόπο σταδιακά ιδρύθηκαν 7 ακόμη ορθόδοξες κοινότητες – μικρές πνευματικές κυψέλες κάτω από την αγκαλιά της μητέρας κοινότητας του Εδιμβούργου και τις προσευχές του Γέροντά της. Καθιέρωσε παντού, όπου τελούνταν η Θεία Λειτουργία, τα αγγλικά ως κύρια λειτουργική γλώσσα (αφού αυτή ήταν η κοινή γλώσσα όλων), αλλά ταυτόχρονα χρησιμοποιούσε και τα ελληνικά και τα σλαβονικά από διάκριση και αγάπη προς τους Έλληνες και τους Ρώσους της Σκωτίας. Το μέτρο, η ταπείνωση και η διάκριση που τον χαρακτήριζαν σε όλα όσα έκανε, είχαν σαν αποτέλεσμα να χαίρει της εκτίμησης και του σεβασμού όλων όσων τον γνώριζαν, Ορθοδόξων και μη. Ο π. Ιωάννης  ήταν ένας διακριτικός πνευματικός και χαριτωμένος άνθρωπος  και απέκτησε πολλά πνευματικά παιδιά και στην Σκωτία και στην Ελλάδα. Για τον π. Ιωάννη, η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν αυτό που ο αγαπημένος του συγγραφέας C. S. Lewis (1898 – 1963, συγγραφέας του πολύ γνωστού «Χρονικού της Νάρνια») – ο οποίος ήταν επίσης απόφοιτος του Κολλεγίου του Χριστού στην Οξφόρδη – θα αποκαλούσε «γνήσιο, καθαυτό χριστιανισμό», ο οποίος υπερβαίνει τα εμπόδια της εθνικότητας και της γλώσσας και αγκαλιάζει όλους όσους θέλουν να γνωρίσουν και να ζήσουν τη χριστιανική ζωή, μετέχοντας στη δόξα και τη χαρά της Ανάστασης του Κυρίου. Αυτό ακριβώς βίωνε όποιος δρασκέλιζε το κατώφλι του σπιτιού του π. Ιωάννη (στην οδό 23ΑGeorge Square) και κατέβαινε τα στενά σκαλιά που οδηγούσαν στο κατανυκτικό υπόγειο παρεκκλήσιο του Αγίου Ανδρέα. Ο πατήρ Ιωάννης δεν κράτησε τίποτα για κείνον, έδωσε όλη του την περιουσία στην Ορθόδοξη κοινότητα του Αγίου Ανδρέα  και σε όσους είχαν ανάγκη.

Η Ορθόδοξη  αυτή κοινότητα σήμερα  σφύζει από πνευματική ζωή πραγματικά . Καθημερινά γίνονται οι ακολουθίες και η Θ. Λ. Είναι  μία  χαριτωμένη κυψέλη του Χριστού!

Ένα από τα πνευματικά παιδιά του Πατρός Ιωάννη είναι  ο π. Χριστόφορος Γουάλας. Βαπτίστηκε  ορθόδοξος  ο ιδιος  και η σύζυγός του πρίν από περίπου 25 χρόνια και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος πρίν 5 χρόνια. Ζει με την πρεσβυτέρα του σε ένα αφιλόξενο και απόμακρο μέρος της Σκωτίας, σε έναν άγιο τόπο όπου ασκήτεψαν  και έζησαν οι αρχαίοι κέλτες ασκητές. Το γκαράζ του σπιτιού τους το έχουν μετατρέψει σε εκκλησάκι και εκεί τελούν τις ακολουθίες και την Θεία Λειτουργία. Το σπίτι και το εκκλησάκι τους έχει γίνει τόπος προσευχής για όλη την μικρή τους γειτονιά , ανθρώπους δηλαδή που δεν είναι Ορθόδοξοι, και βέβαια  για τους φίλους Ορθοδόξους πιστούς που τους επισκέπτονται μετά από πολύωρο ταξίδι για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.

Και όπως ο ίδιος ο π. Χριστόφορος λέει: […] « We survive in this rugged landscape thanks to the prayers of the faithful who come occasionally to the Holy Liturgy. It is not an easy life for anyone but with God’s help we will remain here to continue the great tradition of Christian witness and offering the Holy Sacraments»

Δηλαδή:  « Επιβιώνουμε σε αυτό το τραχύ περιβάλλον, χάρις  στις προσευχές των πιστών που πότε-πότε έρχονται στην Θεία Λειτουργία. Δεν είναι μια εύκολη  ζωή  για κανέναν, αλλά με την  βοήθεια του Θεού  θα παραμείνουμε εδώ  για να συνεχίσουμε  την σπουδαία και μεγάλη Παράδοση της  μαρτυρίας της Πίστεως  στον Χριστό και για να προσφέρουμε τα ιερά Μυστήρια».

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Leave a Comment »
Αρέσει σε %d bloggers: