ΚΥΡΙΑΚΗ Ε ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Τό πρόβλημα του «πλουσίου» καί του «φτωχού» της παραβολής  δέν είναι οικονομικό καί κοινωνικό, είναι πρόβλημα πνευματικό. Στην παραβολή δεν καταδικάζεται ο πλούτος, ουτε ο πλούσιος επειδή έχει πολλά αγαθά. Όπως, επίσης, δέν επαινείται καί δέν δικαιώνεται ό Λάζαρος επειδή είναι φτωχός. Ο Κύριος δεν έρχεται σαν κοινωνικός άναμορφωτής για να ανατρέψει τα οικονομικά δεδομένα της εποχής του. Δεν βλέπει τόν άνθρωπο μέσα στά οικονομικά καί κοινωνικά του πλαίσια, αλλά εξεταζει τη ζωή του μέ κριτήρια καθαρά πνευματικά. Αυτό πού επιδιώκει ό Ίησοΰς είναι νά φρονηματισει τόν πλούσιο καί άκαρδο άνθρωπο για την σκανδαλωδη περιφρονηση και συμπεριφορα του απεναντι  στον φτωχο Λαζαρο. Η αγαπη ηταν αγνωστη στη ζωη του πλουσιου.

Βεβαια η διαδικασια της προσωπικης σχεσης, της αγαπης, δεν ειναι και ευκολο πραγμα. Ειναι επωδυνο να ακολουθησεις το παραδειγμα του Χριστου. Χριστιανος σημαινει «σταυρωμα», η εντος ημων φανερωση του Χριστου, «αποκαλυψη» της Βασιλειας του Θεου.

Ο πλούσιος της παραβολής δεν έχασε τον παράδεισο εξαιτίας του πλούτου του, αλλά εξαιτίας της αλαζονείας του και της σκληροκαρδίας του. Από την άλλη πλευρά  ο φτωχός Λάζαρος δεν κέρδισε τον παράδεισο εξαιτίας της φτώχειας του, αλλά επειδή δεν εγόγγυσε, δεν εφθόνησε τον πλούσιο και  δεν τον κατέκρινε που δεν του έδωσε ένα πιάτο φαγητό.

Με άλλα λόγια το παιχνίδι παίζεται μέσα στην καρδιά μας! Θέλουμε να εργασθούμε πάνω στον εαυτό μας; Να ταπεινωθούμε και να δούμε βαθύτερα το «είναι» μας; Να αναλάβουμε τη προσωπική μας ευθύνη;

Οτι συμβαίνει στη ζωή μας, μας το δίνει ο Θεός ως δυνατότητα, για να το χρησιμοποιήσουμε, να το αξιοποιήσουμε, για να «ανοιξουμε», να σχετιστούμε, να βγούμε απο τον εαυτό μας και να αποκτήσουμε ταυτότητα, «ονομα».

Γιατί ο άνθρωπος που έχει «όνομα», έχει πρόσωπο, σημαίνει ότι  μετέχει στη ζωή του άλλου, κοινωνεί με τον άλλον, εξέρχεται από την απομόνωση του, τη φιλαυτία του, τον ατομισμό του.

Ο πλούσιος στην παραβολή δεν έχει «όνομα» γιατί δεν μπορεί να βγει από το συμφέρον του, να ξανοιχθεί, να σχετιστεί, να αγαπήσει! Το πάθος του, ο πλούτος του, είναι η ταυτότητα του. Η ύπαρξη του καθορίζεται από τον πλούτο του.»Όπου είναι ο θησαυρός μας εκεί είναι και η κάρδια μας», δεν είπε ο Κύριος; Κάθε εξάρτηση που δίνει νόημα στη ζωή μας, αυτή καθορίζει την ταυτότητα μας το «πρόσωπο» μασώ Λάζαρος μπορεί να είναι φτωχός, αλλά είναι ο εαυτός του δεν έχει επενδύσει κάπου άλλου.

Δυστυχώς  δειλιάζουμε να κοιτάξουμε μέσα μας και να εργαστούμε με τον εαυτό μας και  αυτή την ενοχή μας την προβάλλουμε στους «άλλους» δραπετεύοντας από τις προσωπικές μας ευθύνες.: Η κοινωνία φταίει, η Εκκλησία φταίει, ο άλλος φταίει, εμείς δεν φταίμε σχεδόν ποτέ!

Αντί, λοιπόν, να κατηγορούμε τους άλλους,  θα πρέπει να ελέγξουμε το όντος ημών αμαρτωλό σύστημα και καθεστώς. Να δουλέψουμε με τον εαυτό μας, να ξεριζώσουμε τις εμμονές μας, τις προκαταλήψεις μας, τις βεβαιότητες και τις ιδέες μας και να ξεκινήσουμε τη πνευματική ζωή.

Το αμαρτωλό «σύστημα» ευρίσκεται μέσα μας, όλα ξεκινούν από μένα! Εάν πάψω να προβάλω διάφορες «θεωρίες» και δικαιολογίες και δείξω «εγώ» στην πράξη την αγάπη μου στον συνάνθρωπο μου, τότε και μόνο τότε θα ανακαλύψω τη ταυτότητα μου, το όνομα μου, τον προορισμό μου!

Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Leave a Comment »
Αρέσει σε %d bloggers: